8-10.01.2016 Sromowce Niżne (schronisko PTTK Trzy Korony) – Trzy Korony – Niedzica – Magurki – zdjecia i tekst Michał Sośnicki.
Zanim napiszę o samym plenerze, chciałbym serdecznie podziękować:
Ani Formickiej, Ani Kaźmierczak-Molik, Agacie Filipiuk, Asi Kądzielskiej, Ani Wojciechowskiej, Marioli Poręba, Natalii Bednarczyk oraz Pawłowi Sumera, Kubie Kulczyckiemu, Piotrkowi Piętakowi, Tomkowi Wyrembskiemu, Michałowi Badowskiemu za wspaniałą atmosferę w trakcie pleneru, za uśmiech na twarzach, wytrwałość oraz cierpliwość!
Takiej grupy życzę sobie na każdym plenerze!
Dzień pierwszy
Jadąc na plener w Pieniny, muszę „zahaczyć” jeszcze o Zakopane. Prognozy nie są najlepsze ale słońce zaczyna przebijać się przez chmury i nad Tatrami zaczynają dziać się cuda… Zatrzymuję się na Głodówce w Bukowinie i podziwiam spektakl nad górami, mimo iż pora do zdjęć jest… taka sobie. Samo południe. Ale ponieważ nie jest to lato a zima, to kontrasty nie są tak duże i spokojnie można wykonywać zdjęcia 🙂
I właśnie obserwując pogodę, postanawiam że choć w planach tego nie było – zaczniemy plener od zachodu słońca na Przełęczy Snozka. Zaczynam dzwonić do uczestników pleneru i informuję ich o moim pomyśle… Większość zjawia się więc na Snozce, jeszcze przed zachodem słońca… Ci co tu dotarli, na pewno nie żałowali…
O 17-tej mamy obiadokolację w schronisku. Część jeszcze jest w drodze a ostatni dotrą do schroniska grubo po 18-tej… I to mnie martwi gdyż na 19-tą mamy zaplanowane wejście na zaporę w Niedzicy… Ten pomysł wpadł mi do głowy tydzień przed plenerem i dzięku uprzejmości Zarządu Elektrownii w Niedzicy – na dzień przed, otrzymujemy taką zgodę 🙂
Zamek nie jest spektakularnie podświetlony ale i tak miło i owocnie spędzamy tam blisko godzinę, skupiając się na nocnym fotografowaniu…
 |
||
| Zapora w Niedzicy w widocznym na pierwszym planie zamkiem w Niedzicy, w oddali ruiny zamku w Czorsztynie… |
Dzień drugi
Na plener przyjechałem chory i jak się okaże po, w poniedziałek – mam zapalenie gardła…
Ale nie daję się i choć momentami jest ciężko i ledwo mówię, to nie narzekam 🙂
Noce jednak są bardzo ciężkie i nie śpię praktycznie wcale albo niewiele…
Tak jest tej nocy. Kładę się po północy by o… 2-giej już wstać… Włączam laptopa, oglądam kabarety by dotrwać do 5.30, czyli wyznaczonej przeze mnie godziny wyjścia ze schroniska. Sprawdzam prognozy na wszelkich możliwych pogodowych portalach. Wszędzie pokazują zachmurzenie a za oknem… bezchmurnie!
Ruszamy w kilku minutowym opóźnieniem, żółtym szlakiem przez Wąwóz Sobczański, na Przełęcz Szopka (Chwała Bogu) a następnie na platformę widokową na Okrąglicy. Jest to najwyższe wzniesienie Trzech Koron – 985 m.
Na platformę docieram tuż za Kubą. Jestem bardzo miłą zaskoczony że na platformie nie ma ani jednej osoby i jest bezwietrznie! Pewnie prognozy ludzi – fotografów – odstraszyły… Akurat w tym przypadku, bardzo mnie to cieszy 🙂
A że dodatkowo trafiliśmy na idealne warunki do fotografowania – wszyscy są szczęśliwi! 🙂
 |
| Pogoda – marzenie 🙂 |
 |
| Od razu rozstawiamy statywy i zaczynamy fotografować… |
 |
||
| Mgiełki pod słowackiej stronie Pienin i cudowne kolorki… |
 |
| Różne barwy chmur uzyskuję dzięki „kręceniu” filtrem polaryzacyjnym, który używam w 99% zdjęć… |
 |
| Statyw pożyczam kursantce Ani a sam zakładam szeroki kąt i robię zdjęcia „z ręki”… |
 |
| Na platformie nie ma zbyt wiele miejsca więc część rozstawia statywy poza barierkami a sami stoją na schodach… |
 |
||
| Tomek, Ania i Mariola fotografują właśnie z nich… |
 |
| Jest niezwykle ciekawie… |
 |
| … i pięknie! |
 |
| … |
 |
| A chmura nad Wysoką, tworzy niesamowity klimat… |
 |
| … |
 |
| Pierwsze promyki ledwo przebijającego się przez chmury słońca, podświetlają poranne mgiełki… |
 |
| Na niebie kolorowo – w dolinach jeszcze surowość poranka… |
 |
|
| I moment na który wszyscy czekają… Budzi się dzień nad Tatrami. Choć nie oświetla ich bezpośrednio… |
 |
| … |
 |
| „Szczęśliwa trzynastka” uczestników pleneru 🙂 |
 |
| W dole mroźno i ponuro a Babią Górę podświetlają pierwsze promienie słońca… |
 |
|
| A na wschodzie robi się coraz ciekawiej… |
 |
| … |
 |
| Surowość Tatr i promyki na Spiszu… |
 |
| … pierwsze promyki na Spiszu… |
 |
| … |
 |
| Ci bardziej wyziębnięci nie zobaczyli już tych chwil… Zaczęli schodzić wcześniej… |
 |
| … |
 |
| Promyki słońca przebijają się przez Przełom Dunajca… |
 |
||
| Słowacki Czerwony Klasztor… |
 |
| Sromowce Niżne… |
 |
| Pieniny, Spisz i Tatry – trzy moje ulubione krainy na jednym zdjęciu 🙂 |
 |
| Ostatnie ujęcie i pora wracać… |
 |
|
| Agata fotografuje, wykorzystując piękne światło u wylotu Wąwozu Sobczańskiego… |
 |
|
| Bacówka w Sromowcach Niżnych… |
Po śniadaniu robię chwilę przerwy i o 11 – tej ruszamy na Lubań, w Gorce… Tak przynajmniej było w planie ale… Decyduję się na zmianę miejscówki… Jedziemy do Ochotnicy gdzie zostawiamy samochody na os. Jaszcze i ruszamy ścieżką przyrodniczą na wieżę widokową na Magurki… Choć pogoda się psuje to jednak, aż trudno uwierzyć w to że Tatry są nadal widoczne tak wyraźnie… Przejrzystość między smogiem a chmurami jest „żyleta”! Czekamy na zachód słońca i choć go nie widzimy, to i tak jest pięknie… A dodatkowo, w momencie kiedy decydujemy że koniec, chmury… zakrywają w 100% Tatry!!! Coś niesamowitego że wytrzymało dokładnie tyle czasu ile potrzebowaliśmy 🙂
 |
| W oczekiwaniu na zachód słońca na Magurkach, w Gorcach… |
 |
| … |
 |
| Nad Tatrami chmury i brak kolorów, ale nad Beskidem Sądeckim… |
 |
| Tatry b&w… |
 |
| Armagedon nad Tatrami… |
 |
| Na górze róże… A to nie to! 🙂 Na górze chmury, w dole smog a Tatry pośrodku… |
 |
| Ten fragment Tatr Bielskich uwielbiam fotografować z Łapszanki… Z tej perspektywy jeszcze go nie widziałem… |
 |
| Tatry Wysokie… |
 |
| Jedna z nielicznych chwil gdy słońce próbuje przebić się przez chmurki… |
 |
| … |
 |
| Tatry Bielskie w czarni i bieli… |
 |
| … |
 |
|
| Kończymy i w tym momencie chmury się podnoszą i zakrywają Tatry całkowicie! 10 sek później nie było ich widać… |
Dzień trzeci
Prognozy na niedzielę są już fatalne na wszystkim portalach… Gołoledź… W planach mieliśmy wschód pod Wysokim Wierchem…
O 5.30 Mariola informuje mnie że pada deszcz a przed schroniskiem jest… lodowisko! Faktycznie, schodzę na dół i stwierdzam że jazda w takich warunkach to byłaby skrajna głupota i niebezpieczeństwo… Tym bardziej że niebo szczelnie przykryte jest chmurami i szans na przejaśnienia praktycznie nie ma… A że jest ślisko, dobitnie przekonuj się Kuba. Postanawia przestawić samochód i na odcinku 100 m, ledwo jedzie a do tego w pewnym momencie na prostej (!) drodze, obraca jego samochód o 360 stopni!
W takiej sytuacji decyzja może być tylko jedna – zostajemy. O 7 postanawiamy w 4 osoby wyjść przed schronisko z nadzieją że Tatry się odsłonią… Nikt z nas w to chyba nie wierzy ale i tak fotografujemy w deszczu co się da 🙂
Po śniadaniu robię wykład o fotografii górskiej i pokazuję jak korzystam z programu Lightroom…
Przed 13-tą rozjeżdżamy się do domów…
 |
| Kuba Kulczycki, Paweł Sumera i Ania Formicka… |
 |
| „Uszczelnione” korpusy czyli… reklamówka na body 🙂 |
 |
| … kaptur na głowę i czekamy na… słońce 🙂 |
 |
| Ania… |
 |
| Tak to wygląda z perspektywy fotografa… |
 |
| Są jednak bardzo wytrwali 🙂 |
 |
| Wytrwale oczekują aż słońce podświetli Trzy Korony 🙂 |
 |
| Kuba też ma taką nadzieję… |
 |
| A Pawłowi to nie przeszkadza… 🙂 Chapeau bas! |
O autorze: Michał Sośnicki jest rodowitym krakowianinem, od kilku lat mieszkającym w Zawoi. Fotografuje od 6 lat. Absolwent Kursu Fotografii Artystycznej Zbyszka Pozarzyckiego w Krakowie. Tematem przewodnim jego prac jest krajobraz, pejzaż oraz architektura – głównie drewniana. Stara się fotografować wyjątkowe, magiczne momenty w ukochanych górach. Często pokazuje świat nieco inaczej…
Blog autora www.sosnicki.blogspot.com