Kościół w Lanckoronie

Kościół parafialny w Lanckoronie pod wezwaniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela to najważniejszy obiekt sakralny tego urokliwego miasteczka. Położony w samym centrum jest jednym z kluczowych elementów zabytkowej zabudowy centrum.

Historia

Pierwszy kościół wybudowano tu około 1336. Fundatorem był sam król Kazimierz Wielki. Niestety, z ówczesnej gotyckiej budowli zachowane są tylko mury magistralne z przyporami. Dlaczego? Kościół bowiem wielokrotnie był przebudowywany. Najpierw w XVI wieku. W czasie potopu szwedzkiego świątynia ulega jednak zniszczeniu. W 1712 roku do nawy dobudowana została Kaplica Różańcowa z barokowym ołtarzem i obrazem Wojciecha Eijasza, przedstawiającym Matkę Bożą z Dzieciątkiem. W wyniku podpalenia przez Moskali podczas konfederacji barskiej świątynia znów została jednak zniszczona. W XIX wieku, w zachodniej części budynku drewniana wieża zastąpiona została murowaną. Po tej przebudowie w roku 1894 nastąpiło poświęcenie kościoła przez księdza Antoniego Opidowicza z Sułkowic.

Na początku XX wieku renowacji poddana została wieża kościelna. W kolejnych latach zbudowano ogrodzenie i odrestaurowano kościół. Wtedy powstało na zewnętrznej wschodniej ścianie prezbiterium tzw. Golgota, autorstwa Juliusza Słabiaka. Projektantami wykonanej wówczas polichromii byli malarze Stefan Brzozowski i Władysław Jastrzębski, natomiast pomysłodawcą witraży jest prof. Adam Bunsch.

Parafia została erygowana w około 1366 roku wraz z powstaniem pierwszego kościoła.

Od północy do nawy przylega kaplica Matki Bożej Różańcowej z barokowym ołtarzem z początku XVIII wieku. W ołtarzu umieszczony jest obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwany Matką Boską Lanckorońską. W nawie głównej znajduje się wczesnobarokowy bogato rzeźbiony ołtarz główny z obrazem „Chrzest Chrystusa” z połowy XVIII wieku.

Obecne wyposażenie kościoła pochodzi z różnych epok: późnego renesansu (ołtarz główny), baroku (chrzcielnica, obraz Chrzest Chrystusa), rokoka (ołtarz boczny).