Kościół pw. św. Filipa i św. Jakuba w Sękowej

Skryty wśród zieleni Beskidu Niskiego Kościół pw. św. Filipa i św. Jakuba w Sękowej powstał około 1520 r. Przez wieki znany był prawdopodobnie tylko mieszkańcom miejscowej parafii.

Pod koniec XIX w. jego wyjątkową malowniczość odkryli malarze, w swoich pracach uwiecznili go m.in. S. Wyspiański, J. Mehoffer, T. Axentowicz, W. Tetmajer. W czasie I wojny światowej świątynia została prawie całkowicie zdewastowana przez wojska austro-węgierskie, które wykorzystywały drewno do budowy okopów oraz na opał. Kościół udało się odbudować, w późniejszych latach był wielokrotnie restaurowany, za co w 1994 r. został uhonorowany prestiżową nagrodą Prix Europa Nostra. W 2003 r. został wpisany na listę UNESCO.

Wędrowca uderza przede wszystkim malowniczość świątyni. Decydują o niej wysokie, spływające prawie do ziemi, pokryte gontem dachy, a także niska, kwadratowa wieża nakryta kopułką z latarnią. Wieża posiada otwarte przyziemie, dzięki czemu możemy podziwiać jej konstrukcję. Całości dopełniają obiegające kościół otwarte soboty, czyli podcienia.

Wnętrze świątyni przedstawia się skromnie, ale pięknie. Uwagę przykuwa bogato zdobiony późnorenesansowy ołtarz główny z obrazem św. Mikołaja, Benedykta i Antoniego. Po bokach umieszczono figury św. Piotra i św. Andrzeja. Ołtarz wieńczy rzeźba Salwator Mundi. Ołtarze boczne są współczesne – lewy z obrazem św. Huberta (dar myśliwych), prawy z figurą Najświętszej Marii Panny. Na południowej ścianie prezbiterium zachowały się fragmenty polichromii z 1888 r. Najcenniejszym elementem wyposażenia jest kamienna gotycka chrzcielnica z 1522 r.