Zielony szlak z Poręby koło Myślenic na Kudłacze to jedna z tych tras, na które nie trzeba jechać daleko, a przez większość drogi idzie się bukowym lasem, w którym w listopadzie ścieżka znika pod warstwą rudych liści. Po drodze jest Sucha Polana z ołtarzem polowym partyzantów z 1944 roku i zalesiony wierzchołek Łysiny, a na końcu schronisko PTTK na Kudłaczach z widokiem na pasma Beskidów.
Zdjęcia poniżej powstały 8 listopada 2026. Rano w dolinie świeciło słońce, a na Suchej Polanie trawa była jeszcze biała od szronu.
Przebieg szlaku i czasy przejścia
Szlak zaczyna się w Porębie, przy drodze w centrum wsi, gdzie na drogowskazie PTTK stoi: Kamiennik 1 h 45 min, Sucha Polana 2 h 15 min. Pierwszy odcinek prowadzi między domami i łąkami, a potem szlak wchodzi w las i już do samej polany idzie głównie buczyną, miejscami po kamienistej ścieżce. W połowie podejścia warto zatrzymać się przy skalnych blokach ze szczeliną, które wystają spomiędzy drzew tuż przy szlaku.
Na rozdrożu przed polaną drogowskazy podają: Sucha Polana 30 min, schronisko PTTK na Kudłaczach 1 h 30 min (zielony), Łysina 1 h 15 min (żółty). Na samej Suchej Polanie stoją tablice informacyjne, mapa okolicy i ołtarz polowy, przy którym są ławki, więc to dobre miejsce na przerwę.
Z polany najciekawiej iść żółtym szlakiem na Łysinę (891 m n.p.m.), czyli najwyższy punkt tej trasy. Podejście prowadzi wysokim bukowym lasem, a na zalesionym wierzchołku stoi tabliczka Głównego Szlaku Beskidu Wyspowego i rozdroże szlaków. Drogowskazy podają stąd: Lubomir 30 min, schronisko PTTK na Kudłaczach 45 min.
Z Łysiny do Kudłaczy schodzi się lasem do schroniska, które leży na wysokości około 727 m n.p.m. Przy schronisku są drewniane stoły, a zza budynków otwiera się widok na kolejne grzbiety Beskidów. Całe przejście z Poręby przez Suchą Polanę i Łysinę do schroniska zajęło spokojnym tempem, z przerwami, niecałe 3 godziny.
Sucha Polana i partyzanci z 1944 roku
Sucha Polana (nazywana też Suchą Przełęczą) leży między Kamiennikiem a Łysiną (891 m n.p.m.). Latem 1944 roku na jej zboczach stał obóz zgrupowania partyzanckiego Armii Krajowej, nazywanego „Łysina” albo „Kamiennik”. Dziś przypominają o tym tablica i ołtarz polowy na polanie.
Praktycznie
Trasa nie jest trudna, ale w listopadzie liście przykrywają kamienie i korzenie, więc przydają się buty z dobrą podeszwą, a przy wilgoci także kijki. Na Suchej Polanie i przy schronisku po zimnej nocy bywa szron, nawet gdy w dolinie jest słonecznie. Przed wyjściem warto sprawdzić godziny otwarcia schroniska, bo poza sezonem bywają krótsze.
Ze schroniska można wrócić tą samą drogą albo wybrać jeden z innych szlaków, które się przy nim krzyżują. Kto ma więcej czasu, może z Łysiny skoczyć jeszcze na Lubomir, około 30 minut w jedną stronę.
Szliście kiedyś na Kudłacze? Od której strony wchodziliście? Napiszcie w komentarzu.
Fot. niezwyklamalopolska.pl
Redakcja