Skalne okno, przez które widać świerki i szczyty Tatr Zachodnich, a kilka godzin później złota polana ze starymi szałasami pasterskimi. Okna Pawlikowskiego i Polana Stoły leżą tuż obok popularnej Doliny Kościeliskiej, a mimo to większość spacerowiczów mija je, idąc prosto do schroniska na Hali Ornak. Wszystkie zdjęcia w tym wpisie zrobiono jednego dnia, 13 września 2025 roku, na trasie, którą łatwo połączyć ze Smreczyńskim Stawem.
Okna Pawlikowskiego: widok przez skałę
Okna Pawlikowskiego to skalne otwory w korytarzach Jaskini Mylnej, w masywie Raptawickiej Turni nad dnem Doliny Kościeliskiej. Nazwa upamiętnia Jana Gwalberta Pawlikowskiego, który w 1885 roku jako pierwszy zbadał i opisał Jaskinię Mylną. Z okien widać zalesione zbocza po drugiej stronie doliny i grzbiety Tatr Zachodnich.

Na czerwony szlak do Okien i Jaskini Mylnej skręca się z dna Doliny Kościeliskiej za Polaną Pisaną, niedaleko odejścia ścieżki do Wąwozu Kraków. Podejście jest krótkie, ale strome, z kamieniami i krótkim odcinkiem ubezpieczonym łańcuchem, więc przydadzą się buty z dobrą podeszwą. Do samych Okien można dojść i wrócić tą samą drogą. Przejście przez Jaskinię Mylną wymaga przygotowania: w środku jest ciemno, trasa jest jednokierunkowa i potrzebna jest czołówka.


Polana Stoły: szałasy nad doliną
Polana Stoły, nazywana też Polaną na Stołach, leży na wysokości około 1300 m n.p.m., kilkaset metrów nad dnem Doliny Kościeliskiej. Prowadzi na nią niebieski szlak, który odchodzi od dna doliny w okolicy Lodowego Źródła, a podejście zajmuje około godziny i kwadransa (zejście około godziny). To jeden z najstarszych znakowanych szlaków w Tatrach Zachodnich, wytyczony pod koniec XIX wieku przez Mieczysława Karłowicza.

Dawniej na polanie wypasano owce i stało tu kilkanaście szałasów. Do dziś przetrwały trzy niskie, drewniane szałasy wpisane do rejestru zabytków. Skąd nazwa? Jedna z wersji mówi o płaskim, „stołowym” terenie, choć polana leży na stoku. Druga łączy ją ze sztolniami, bo w okolicy dawniej wydobywano rudy żelaza.

We wrześniu trawa na polanie robi się złota, a z góry dobrze widać lesiste zbocza i jasne skały po drugiej stronie doliny. To dobre miejsce na dłuższy postój z kanapką, z dala od tłumu na dnie Doliny Kościeliskiej.

Jak to połączyć w jeden dzień
Najprościej zacząć wcześnie rano z Kir, gdzie jest wejście do Doliny Kościeliskiej, kasa Tatrzańskiego Parku Narodowego i parkingi. Dnem doliny dochodzi się do Polany Pisanej, a stamtąd czerwonym szlakiem pod Okna Pawlikowskiego. Po powrocie na dno doliny można iść dalej do schroniska na Hali Ornak i nad Smreczyński Staw, a w drodze powrotnej wejść niebieskim szlakiem na Polanę Stoły.
Pamiętajcie, że wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego jest płatny, a bilet najwygodniej kupić wcześniej w internecie. Poza sezonem, zwłaszcza od późnej jesieni do wiosny, kamienie i łańcuchy pod Oknami bywają oblodzone, więc przed wyjściem warto sprawdzić aktualne komunikaty TPN o warunkach na szlakach.
Byliście kiedyś przy Oknach Pawlikowskiego albo na Polanie Stoły? Napiszcie w komentarzu, którą porę roku polecacie.