Kamienne mury zrekonstruowanego zamku w Dobczycach z łukowym przejazdem i czerwonymi dachami przy dziedzińcu
HistoryczneLegendy

Skarb w murach zamku w Dobczycach. Legenda o kluczach, które rozebrały zamek

Na Górze Zamkowej w Dobczycach stoi dziś zamek, który długo był tylko resztkami murów porośniętymi trawą. Legenda mówi, że zaczęło się od pęku kluczy i płaczącego dziecka.

Klucze, które stuknęły w ścianę

Na początku XVIII wieku, w 1702 roku, zamek mocno ucierpiał od Szwedów, ale w części murów nadal mieszkali starostowie. Legenda mówi, że pewnego dnia piastunka w rodzinie jednego ze starostów próbowała uspokoić zapłakane niemowlę i dla zabawy stukała pękiem kluczy w ścianę. Kawałek kamiennego muru nagle odpadł, a za nim otworzyła się wnęka, w której leżał skarb. Jedni mówią o garnku pełnym monet, inni po prostu o wielkim bogactwie.

Kamienne sklepione przejście w zamku w Dobczycach prowadzące do komnaty z herbem na ścianie
Grube, kamienne mury zamku, w których według legendy kryła się wnęka ze skarbem. Fot. niezwyklamalopolska.pl

Gorączka, która rozebrała zamek

Wieść o skarbie w murach rozeszła się szybko i zamek zaczęto ostukiwać i rozbijać ściana po ścianie. Skoro jedna wnęka kryła złoto, to przecież w innych też coś musiało być. Nic więcej nie znaleziono, a mury, które przetrwały Szwedów, nie przetrwały poszukiwaczy. To, co zostało, z czasem rozebrano na kamień do budowy kościoła i domów, a według naszego dawnego wpisu nawet wałów nad Wisłą. Ile w tym legendy, a ile historii? Tablica w zamkowym muzeum mówi tylko, że od 1782 do 1832 roku zamek „przez zachłannych starostów bezmyślnie rozebrano”, o skarbie nie wspomina. Za to strona miasta Dobczyce łączy rozbiórkę z miejscową ludnością, która szukała w murach skarbów.

Ruiny kamiennych murów zamku w Dobczycach wśród drzew, czarno-białe zdjęcie z lat 1918-1932
Tak wyglądały resztki zamku w okresie międzywojennym, lata 1918-1932. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 3/1/0/9/910

Zamek, który odkopano

Przez kolejne dziesięciolecia ruiny służyły za pastwisko, a z dawnej królewskiej warowni, w której w 1311 roku przebywał Władysław Łokietek i w której, jak podaje tradycja, synowie Kazimierza Jagiellończyka uczyli się pod okiem Jana Długosza, zostały niskie fragmenty murów. Około 1960 roku miejscowi społecznicy zaczęli je odkopywać i od tamtej pory zamek krok po kroku odbudowywano. Dziś w zrekonstruowanej części działa Muzeum Regionalne PTTK, a u stóp wzgórza skansen, który zwiedza się na tym samym bilecie.

Jezioro Dobczyckie widziane przez wąską szczelinę między grubymi kamiennymi murami zamku
Z odbudowanych murów widać dziś Jezioro Dobczyckie. Fot. niezwyklamalopolska.pl

Godziny otwarcia, bilety i parking opisujemy we wpisie Zamek w Dobczycach, a jeśli macie więcej czasu, zajrzyjcie też do skansenu pod zamkiem.

A Wy jak myślicie, czy w murach dobczyckiego zamku naprawdę coś leżało, czy ktoś tę historię wymyślił, żeby wytłumaczyć, gdzie podział się zamek? Napiszcie w komentarzu.

Źródła: tablica w Muzeum Regionalnym PTTK w Dobczycach (cytowana we wpisie Zamek w Dobczycach); dobczyce.pl: Zamek Królewski w Dobczycach; zdjęcie archiwalne: Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 3/1/0/9/910.